แล้วผมก็เอาเพลงมาลงอีกรอบแล้วนะัคับผม- w -
เสร็จทั้งอัดเสียงร้องและเนื้อเพลงไทย
 
ผมเล็งเพลงนี้มานานแล้วล่ะคับผม> w < ชอบมาก ตั้งแต่ได้ฟังทำนอง
พอได้เนื้อมาแรกๆ เอาล่ะวาาา.. แปลงยากน่าดู Orz..
ผมเลยดองไว้ซะนาน จนเมื่อวันก่อนผมเรียนอยู่แล้วจู่ๆก็มีเนื้อPrince Of Blue เวอร์ชั่นแก้รอบ3ในวรรคแรกโผล่มาในหัวล่ะคับ- w - *ไม่ได้สนใจเรียนเล้ยยย*
 
ผมก็เลยเริ่มคิดว่า รร.คงมีแรงบันดาลใจ(?)ในการแปลงเพลง วันต่อมาผมเลยลอกเนื้อaliceไปแปลงที่รร.
ปรากฎว่ามันได้ผลค้าบบ= [ ] = มันเสร็จภายในวันนั้นเลยคับผมมม
ทั้งแปลง ทั้งเกลา มันเสร็จในวันนั้นก่อนตอนเย็นเลย- A -
 
แล้วก็แอบแปะประชาสัมพันธ์นิดนึงนะฮะ' O '
 
ตอนนี้ผมจะทำโปรเพลงของ4หน่อหนุ่มโวคาลอยด์
 
ป๋ากั๊ก ไก่ตั๊ว(?) เลนเคะ(??) และคิโยะเซนเซย์นะคับ'   '
 
เพลง Yozora ni Hanasaku Onegai Sama! ver.Thai คับผม
 
ตอนนี้ได้เลน ได้ไคโตะ ได้คิโยเตรุเรียบร้อยแล้วคับ
ขาดแค่ป๋ากั๊ก; w ;
 
รับสมัครคนร้องเป็นกาคุโปะนะคับผม ถ้าสนใจติดต่อได้ที่เฟสนี้เลยนะคับผม
รึเฟสนี้ก็ได้นะคับ (ผมเล่น2เฟส)
 
อ่าๆๆ เข้าเรื่องละคับๆๆ> w <
 
ผมแปะเนื้อเลยดีกว่าา- w -
ถ้าเอาไปใช้รบกวนใส่เครดิตให้ด้วยนะคับผม' w '
 
 
 
 
 
 
                          
 
 
 
 
 
 
- Alice -

แสนไกล.. แสนไกล.. ไม่อาจหัวเราะได้อีกครา
ในสักวัน ถ้าสักวัน ที่ตัวฉันนั้นต้องหายไป
เดินเรื่อยไป ลึกเข้าไป ในพงไพร ที่มืดมน
ถึงตอนนั้น เธอต้องเดิน ต่อไปแค่เพียงคนเดียว


ในมือคู่นี้ ที่กุมกัน นั้นช่างนุ่มและแสนอบอุ่น
ถ้าหากว่ามัน คลายจากกัน ถ้ามือคู่นี้ได้หลุดจากไป
เมื่อถึงครา ที่ระฆัง เปล่งเสียงแหบแห้งออกมา
ถึงตอนนั้น เธอต้องเดิน ต่อไปแค่เพียงคนเดียว


ถึงแม้ว่าเรา จะมีกัน แต่เหมือนฉันเดินเพียงคนเดียว
และในตอนนั้น ที่เสียงพร่ำ พูดโกหกก็จางไป
พวกเราสองคน ก้มหน้าลง แต่เงามีเพียงเงาเดียว
ถ้าอย่างนั้น ฉันต้องเดิน ต่อไปแค่เพียงคนเดียว

 

ตัวเธอนั้น ได้บอกฉัน ซึ่งตกหลุมรักแต่ช่างจืดจาง
อยู่ตรงนั้น  ณ ที่นั้น ดอกไม้งามบนหน้าผาชัน
“เอื้อมมือไปไม่ถึงนะ”
ทั้งๆที่ก็รู้แก่ใจ
และคราวนี้ เธอต้องเดิน ต่อไปแค่เพียงคนเดียว

 

แสนไกล.. แสนไกล.. ไม่อาจหัวเราะได้อีกครา..
ในสักวัน ถ้าสักวัน ที่ตัวฉันนั้นต้องหายไป
เดินเรื่อยไป ลึกเข้าไป ในพงไพร ที่มืดมน
ถึงตอนนั้น เธอต้องเดิน ต่อไปแค่เพียงคนเดียว


ตั้งแต่นั้นมา ตัวฉันนั้น ก็ต้องก้าวต่อไปคนเดียว
ฉันเหนื่อยแล้วล่ะ กับการที่ ต้อง โกหกอยู่แบบนี้
แล้วตัวฉันก็ ก้มหน้าลง ในห้องนอน สีทองนี้
ในห้องที่ ได้เคยมี เธอกับฉัน กันสองคน

 

ดำดิ่งไป ไปภายใน ในพงไพร ที่มืดมน
ผลไม้ที่เปื้อนเขม่า สีดำที่ฉันพบเจอ
แล้วบัดนั้น เรื่องของเรา นั้นก็ถึงฉากจบที่สุด
ถึงตอนนั้น เธอต้องเดิน ต่อไปแค่เพียงคนเดียว

 
อย่าลืมนะคับผม= [ ] = ใส่เครดิตให้กันด้วยนะฮะ; w ; // กราบ

Comment

Comment:

Tweet