แล้วผมก็เอาเพลงมาลงอีกรอบแล้วนะัคับผม- w -
เสร็จทั้งอัดเสียงร้องและเนื้อเพลงไทย
 
ผมเล็งเพลงนี้มานานแล้วล่ะคับผม> w < ชอบมาก ตั้งแต่ได้ฟังทำนอง
พอได้เนื้อมาแรกๆ เอาล่ะวาาา.. แปลงยากน่าดู Orz..
ผมเลยดองไว้ซะนาน จนเมื่อวันก่อนผมเรียนอยู่แล้วจู่ๆก็มีเนื้อPrince Of Blue เวอร์ชั่นแก้รอบ3ในวรรคแรกโผล่มาในหัวล่ะคับ- w - *ไม่ได้สนใจเรียนเล้ยยย*
 
ผมก็เลยเริ่มคิดว่า รร.คงมีแรงบันดาลใจ(?)ในการแปลงเพลง วันต่อมาผมเลยลอกเนื้อaliceไปแปลงที่รร.
ปรากฎว่ามันได้ผลค้าบบ= [ ] = มันเสร็จภายในวันนั้นเลยคับผมมม
ทั้งแปลง ทั้งเกลา มันเสร็จในวันนั้นก่อนตอนเย็นเลย- A -
 
แล้วก็แอบแปะประชาสัมพันธ์นิดนึงนะฮะ' O '
 
ตอนนี้ผมจะทำโปรเพลงของ4หน่อหนุ่มโวคาลอยด์
 
ป๋ากั๊ก ไก่ตั๊ว(?) เลนเคะ(??) และคิโยะเซนเซย์นะคับ'   '
 
เพลง Yozora ni Hanasaku Onegai Sama! ver.Thai คับผม
 
ตอนนี้ได้เลน ได้ไคโตะ ได้คิโยเตรุเรียบร้อยแล้วคับ
ขาดแค่ป๋ากั๊ก; w ;
 
รับสมัครคนร้องเป็นกาคุโปะนะคับผม ถ้าสนใจติดต่อได้ที่เฟสนี้เลยนะคับผม
รึเฟสนี้ก็ได้นะคับ (ผมเล่น2เฟส)
 
อ่าๆๆ เข้าเรื่องละคับๆๆ> w <
 
ผมแปะเนื้อเลยดีกว่าา- w -
ถ้าเอาไปใช้รบกวนใส่เครดิตให้ด้วยนะคับผม' w '
 
 
 
 
 
 
                          
 
 
 
 
 
 
- Alice -

แสนไกล.. แสนไกล.. ไม่อาจหัวเราะได้อีกครา
ในสักวัน ถ้าสักวัน ที่ตัวฉันนั้นต้องหายไป
เดินเรื่อยไป ลึกเข้าไป ในพงไพร ที่มืดมน
ถึงตอนนั้น เธอต้องเดิน ต่อไปแค่เพียงคนเดียว


ในมือคู่นี้ ที่กุมกัน นั้นช่างนุ่มและแสนอบอุ่น
ถ้าหากว่ามัน คลายจากกัน ถ้ามือคู่นี้ได้หลุดจากไป
เมื่อถึงครา ที่ระฆัง เปล่งเสียงแหบแห้งออกมา
ถึงตอนนั้น เธอต้องเดิน ต่อไปแค่เพียงคนเดียว


ถึงแม้ว่าเรา จะมีกัน แต่เหมือนฉันเดินเพียงคนเดียว
และในตอนนั้น ที่เสียงพร่ำ พูดโกหกก็จางไป
พวกเราสองคน ก้มหน้าลง แต่เงามีเพียงเงาเดียว
ถ้าอย่างนั้น ฉันต้องเดิน ต่อไปแค่เพียงคนเดียว

 

ตัวเธอนั้น ได้บอกฉัน ซึ่งตกหลุมรักแต่ช่างจืดจาง
อยู่ตรงนั้น  ณ ที่นั้น ดอกไม้งามบนหน้าผาชัน
“เอื้อมมือไปไม่ถึงนะ”
ทั้งๆที่ก็รู้แก่ใจ
และคราวนี้ เธอต้องเดิน ต่อไปแค่เพียงคนเดียว

 

แสนไกล.. แสนไกล.. ไม่อาจหัวเราะได้อีกครา..
ในสักวัน ถ้าสักวัน ที่ตัวฉันนั้นต้องหายไป
เดินเรื่อยไป ลึกเข้าไป ในพงไพร ที่มืดมน
ถึงตอนนั้น เธอต้องเดิน ต่อไปแค่เพียงคนเดียว


ตั้งแต่นั้นมา ตัวฉันนั้น ก็ต้องก้าวต่อไปคนเดียว
ฉันเหนื่อยแล้วล่ะ กับการที่ ต้อง โกหกอยู่แบบนี้
แล้วตัวฉันก็ ก้มหน้าลง ในห้องนอน สีทองนี้
ในห้องที่ ได้เคยมี เธอกับฉัน กันสองคน

 

ดำดิ่งไป ไปภายใน ในพงไพร ที่มืดมน
ผลไม้ที่เปื้อนเขม่า สีดำที่ฉันพบเจอ
แล้วบัดนั้น เรื่องของเรา นั้นก็ถึงฉากจบที่สุด
ถึงตอนนั้น เธอต้องเดิน ต่อไปแค่เพียงคนเดียว

 
อย่าลืมนะคับผม= [ ] = ใส่เครดิตให้กันด้วยนะฮะ; w ; // กราบ

สวัสดีคับ กลับมาสิงExteen Blogอีกครั้งในรอบหลายปีเหลือเกิน= A = *เวอร์*

ก็สมัครไว้นานน.. มากกกกกก.. แต่ลงแค่ฟิคไปตอนเดียว *น่าตบไหมล่ะ*

คราวนี้ก็เปลี่ยนมาลงเนื้อเพลงแปลงดีกว่า เพราะแต่งฟิคตลอดคงไม่รุ่ง 55+ (หัวตันคับ-  -;;)

เนื้อเพลงนี้ผมแปลงเองนะคับ ขอบคุณเนื้อเพลงออริของ Together-Fs มากเลย ไม่งั้นผมคงไม่ได้เนื้อเพลงออกมาแบบนี้; w ; // กราบ

ถ้าเอาเนื้อไปใช้ ใส่เครดิตให้ด้วยนะฮะ และถ้าให้ดีก็เอาผลงานพวกคุณมาแปะในนี้ก็ได้นะฮะ^ ^

 

ฮะ.. งั้นคราวนี้ผมก็แปะเลยละกันน Cry

 

Namae No Nai Uta(Nameless Song) Ver.Thai

 

 

 

 

daremo inai heya de hitori
ณ ห้องนี้ ที่ไร้ซึ่งผู้ใด ไม่มีใคร

shizumu taiyou wo nagameru
อาทิตย์ยาม เย็นส่องมา แยงสายตา

futo osowareru samishisa ni
ท่วงทำนอง ผุดขึ้นมา ฮัมตามไปเพียงคนเดียว

kuchizusamu MERODI
ทำนองคลอ พร้อมความเหงา


namae no nai sono uta ga

บทเพลงที่ไร้ซึ่งนาม ถูกฮัมขึ้นเบาๆ

boku no kokoro wo sotto tsutsumu

โอบอุ้มใจ ฉันนั้นไว้ เพลงนี้ช่างอ่อนโยน

dare nimo kikareru koto no nai
เพลงนี้ที่เกิดเพราะความเดียวดาย เพียงฉันที่ได้ยิน

boku dake no uta
มีเพียง แค่ตัวฉัน ได้ยิน..


Mm...


nanimo nai heya de hitori
ณ ห้องนี้ ที่ไร้ซึ่งสิ่งใด ไม่มีใคร

kurai machinami wo nagameru

ทอดสายตา มองไปใน เมืองซึ่งมืดมัว

futo otozureru shizukesa wo

ท่วงทำนอง บรรเลงไป ท่ามกลางความเงียบงัน

magirasu MERODI
ฮัมเรื่อยไป เพลงๆนี้

namae no nai sono uta ga

บทเพลงที่ไร้ซึ่งนาม ถูกฮัมต่อเรื่อยไป

kono heya wo sotto tsutsumu

ให้ทำนอง แสนอ่อนโยน โอบล้อมห้องนี้เอาไว้

dare nimo shirareru koto no nai

ทำนองที่เกิดพร้อมความเดียวดาย เพียงฉันที่ได้ยิน

boku dake no uta
มีเพียง ตัวฉันนั้น ได้ยิน..

Mm...
 
 
 
 
คับบ.. ติดตามผลงานต่อได้นะฮะ' w '

6927 คำพูด...

posted on 10 Oct 2011 19:32 by waiizii
'กริ๊งงง'
เสียงออดหมดคาบเรียนดังมากระทบหูของผมอีกครั้ง เฮ่อออ
ตั้งแต่วันนั้น...จนวันนี้
1เดือนกว่าแล้วสินะ...
'ซาวาดะ สึนะโยชิ ผม...'
ในวันนั้น..มุคุโรต้องการจะบอกอะไรกับเรากันนะ แต่เราก็รีบมากจนไม่สนใจสิ่งที่เขาจะพูดออกมา
พอตอนนี้ก็เพิ่งมานั่งนึกถึง...เรานี่มัน..
"รุ่นที่10ครับ ออดดังแล้ว กลับบ้านกันเถอะครับEmbarassed"
"อะ...อื้ม"
ผมหยิบกระเป๋าเดินนำโกคุเดระคุงออกไป นี่ก็ผ่านไปอีกวันแล้ว จะลองไปโกคุโยแลนด์ดูดีมั้ยนะ..คงอาจจะได้เจอกัน
"รุ่นที่10ครับ เป็นอะไรรึเปล่าครับ"
"เปล่านี่ ฉันก็แค่..คิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะ"
"เหรอครับ.."
"อื้ม ไม่มีอะไรหรอก งั้น..ต่อจากนี้ฉันเดินไปคนเดียวได้ โกคุเดระคุงกลับบ้านไปก่อนก็ได้นะCool"
"แต่ว่านะครับ..รุ่นที่10.."
"โกคุเดระคุง ขอร้องล่ะ..กลับไปเหอะ"
"...ครับ"
โกคุเดระคุงเดินไปแล้ว ดีเหมือนกัน เราจะได้..ใจไม่ว้าวุ่น จะได้คิดเรื่องในวันนั้นให้ดี
'ซาวาดะ สึนะโยชิครับ เดี๋ยวสิ..'
'อะไรเหรอมุคุโร ฉันกำลังรีบนะ'
'คุณช่วยฟังผมก่อนสักแป๊บนึงก่อนได้มั้ยครับ'
'รีบๆหน่อยนะ'
'คือ...ผม..'
'...'
'ผม..'
'อะไรเหรอ'
'ซาวาดะ สึนะโยชิ ผม...'
'อ๊ะ! จะได้เวลาแล้ว ไปก่อนนะ เดี่ยวค่อยคุยกันใหม่นะ ไปละ'
แล้วเราก็สะบัดมือออกจากการเกาะกุมของมุคุโรแล้ววิ่งไปทันที
--------------------------------------------จบตอน1-----------------------------------------------
เพิ่งเคยเจอกันนะคะ ฝากงานแรกด้วยนะคะ
เพิ่งแต่งเองสดๆร้อนๆ นั่งกดแป้นพิมพ์แล้วก็แต่งตามที่ตัวเองคิด -__-
อาจจะไม่ค่อยสนุกนะ แต่ก็แต่งสุดฝีมือTT^TT
แล้วจะคอยมาอัพเรื่อยๆนะคะ ^^

edit @ 15 Oct 2011 17:05:31 by Waii_@Mukuro-sama

edit @ 15 Oct 2011 17:05:44 by Waii_@Mukuro-sama

edit @ 15 Oct 2011 17:05:55 by Waii_@Mukuro-sama